donderdag 14 februari 2013

De Chinees

Het was zo een dag. De gedachte dat er binnen een uur nog eens eten op tafel moest staan maakte me bijna hysterisch en dus belde ik meneer de Chinees.  Al bij het bellen besefte ik dat het misschien niet zo een briljant idee was op een dag dat ons ganse gezin al een beetje ambetant rondliep. Mijn kinders die houden niet zo van geĆ«xperimenteer met groenten. En al zeker niet met groenten die ze nog nooit op het bord in hun schoolrefter gezien hebben.
Maar bon, ik deed alsof dat allemaal heel spannend was zo eten van een Chinees en ik kreeg ze zover dat ze nog niet vooraf hun neus optrokken maar het toch op zijn minst een kans durfden geven.
En toen kwam het:  uitspugen, wansmakelijke geluidjes en gekrijs.
'Maar mama, die Chinees heeft gemist hij heeft die kip in confituur gelegd.'
'Dat eten wij niet, kip in confituur'

Tot zover de kennismaking met zoetzure saus, niets mis met frieten zal ik de volgende keer denken. 

2 opmerkingen:

  1. En dat betert dus niet met ouder worden. Ik zeg het maar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat kletsen rond hun oren helpt wel.

      Verwijderen