donderdag 1 november 2012

Heks


Ik was nogal moe, want het was nogal laat de avond voorheen.
Ik was nogal laat, want de trein die ik wou nemen was er niet.
Ik had dus niet veel tijd om mijn ingrediënten op te zoeken, voor het menu van vandaag.
Want de Delhaize die blijft niet de hele nacht open, en bovendien kon ik mijn badmintonmaatje niet laten wachten, dat had ik hem al te vaak gelapt.

En zo kwam het dus dat ik de deur niet opende toen er kinders kwamen aanbellen ‘snoep of ik schiet’.
Bovendien, zo maakte ik mezelf wijs, kon ik ze enkel paaseieren uit de lente van 2012 meegeven.
En zo bleef ik dus zitten. Het is niet omdat er wordt gebeld dat je de deur moet openen, dacht ik.
Maar mijn licht brandde wel, in de living, in de keuken, in de gang. En ze keken ook door mijn raam ‘ik zie ze zitten, ze zit aan haar computer’.
En zo leert de conditionering, als je maar volhardt, dan doet ze uiteindelijk wel open.
En daar is het dus helemaal fout gelopen. De kleine spoken werden agressief, echt, begonnen op mijn deur en raam te beuken.

Het tafereeltje eindigde met een kijvende vinger en treurige kinders.

En zo werd ik de grootste heks van heel Halloween en ik was nog niet eens geschminkt.



...

(Volgend jaar koop ik de grootste zak snoep.)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen